
O grupo de traballo do partido, presidido pola deputada e voceira de Industria, Patricia Iglesias, celebrou hoxe a súa primeira reunión e esixiu a aprobación inmediata do plan mineiro que a Xunta incumpre dende hai dezasete anos e que non se saque a concurso ningún dereito sen avaliación ambiental rigorosa e garantías financeiras das empresas
Iglesias advirte de que a factura ambiental destes proxectos non pode recaer sobre o territorio e os fondos públicos, “como xa pasou na mina de Monte Neme”
O grupo de traballo do PSdeG sobre minaría, presidido pola deputada e voceira de Industria do Grupo Parlamentario Socialista, Patricia Iglesias, reuniuse hoxe por primeira vez para coordinar a resposta do partido ao anuncio da Xunta de reactivar megaproxectos mineiros que foron rexeitados no seu día polo propio goberno galego. Á reunión acudiron representantes do PSdeG nos concellos afectados e os responsables do partido nas áreas de Industria e Minas e de Medio Ambiente.
O obxectivo do encontro era claro: xuntarse, debater e saír cunha posición común e con propostas concretas ante un anuncio que vai ter moita repercusión nos territorios afectados. A conselleira de Economía e Industria, María Jesús Lorenzana, avanzou no Parlamento que a Xunta sacará a concurso dereitos mineiros caducados que abren a porta á mina de ouro de Corcoesto, á mina de wolframio de Varilongo, en Santa Comba, e ao proxecto de San Finx, en Lousame, que afecta directamente á ría de Muros e Noia.
Iglesias quixo deixar claro dende o primeiro momento que o PSdeG non está en contra da actividade. “Dicimos si a unha minaría verde e sostible, porque é o que marcan España e Europa para gañar autonomía estratéxica nun contexto xeopolítico moi complicado, e tamén porque é unha peza clave na loita contra o cambio climático: sen litio non hai baterías para os coches eléctricos nin almacenamento de enerxía”, sinalou a deputada socialista.
“Agora ben, unha cousa é iso e outra moi distinta é dicir si a calquera megaproxecto que chame á porta”, advertiu. “Hai que analizar proxecto a proxecto. Non podemos aceptar todo o que teña un gran impacto no territorio ou que estea cuestionado dende o punto de vista ambiental, polo uso da auga, por afectar a ecosistemas protexidos ou á Rede Natura. En Corcoesto falamos dunha mina de ouro a ceo aberto que se rexeitou en 2013 e na que a extracción se fai con cianuro. Non é o mesmo unha cousa que a outra”.
Para os socialistas, o problema de fondo é a ausencia total de planificación coa que opera o goberno galego. Por iso o grupo de traballo acordou trasladar á Xunta cinco esixencias:
A aprobación inmediata do plan sectorial mineiro de Galicia, obrigatorio dende a Lei 3/2008 de ordenación da minaría e que, dezasete anos despois, segue sen existir.
Que, con carácter previo a calquera novo concurso ou licitación de dereitos mineiros, se elabore e execute un plan integral de restauración ambiental e seguimento dos pasivos mineiros existentes, co control das drenaxes, das balsas, das galerías e das afeccións sobre os cursos de auga da contorna, conforme á normativa ambiental e mineira vixente.
Que non se promova ningunha nova actividade extractiva sen unha avaliación ambiental rigorosa e actualizada, con garantías financeiras suficientes por parte das empresas interesadas e coa acreditación previa de que non existen riscos significativos para os recursos hídricos, os ecosistemas e a saúde pública.
Mecanismos efectivos de participación pública e de coordinación institucional cos concellos afectados e coa veciñanza antes da tramitación de novos dereitos mineiros, con procesos transparentes de acceso á información ambiental e técnica e coa avaliación da compatibilidade territorial e social das actuacións previstas.
Que sexan as empresas responsables ou as súas sucesoras, e non os fondos públicos, as que asuman os custos da restauración ambiental, das medidas de seguridade e do tratamento das afeccións existentes, evitando que esa factura recaia sobre todos, como xa sucedeu na mina de Monte Neme.
Iglesias fixo especial fincapé en que “non pode volver pasar o de sempre: que a empresa faga negocio e que, cando hai un problema, a contorna e o diñeiro de todos paguen a conta. En Monte Neme a administración tivo que asumir unha restauración que custou máis dun millón de euros. Iso é exactamente o que non queremos que se repita”, afirmou.
A voceira socialista resumiu a posición do partido nun marco de equilibrio. “Non somos como o PP, que pensa que todo vale e que se pode vender todo. Pero tampouco somos os de que aquí non se pode poñer nada. O que pedimos é planificación, rigor e que as decisións se tomen contando co territorio, coa veciñanza e cos concellos afectados”, subliñou.
O grupo de traballo seguirá reuníndose de xeito periódico para facer seguimento da tramitación dos concursos e manter a coordinación cos concellos e coa oposición municipal nos territorios afectados.