
Patricia Iglesias denunciou “o abuso das comisións de servizos, a ausencia de concursos periódicos, a discrecionalidade e a improvisación” por parte da Xunta
A deputada socialista reclamou transparencia, planificación, “estabilidade fronte a precariedade e igualdade fronte ao nomeamento a dedo”
A deputada socialista Patricia Iglesias criticou hoxe en comisión parlamentaria a política de persoal que está a desenvolver o Goberno de Rueda. Sinalou, entre outras eivas, graves problemas nos concursos de traslados (como a súa falta dun xeito recorrente e aberto, e mesmo a súa total ausencia durante máis dunha década en determinados postos), a “precariedade estrutural en servizos sociais, dependencia, menores, discapacidade e Imelga” e un proceso de estabilización “que se solapa con todo o anterior”.
“Todo xunto conforma un escenario explosivo de caos na xestión dos recursos humanos”, alertou sobre unha situación derivada de “anos de ausencia de planificación e estratexia con luces longas”. “A realidade é contundente: abuso das comisións de servizo, ausencia de concursos periódicos, discrecionalidade nos nomeamentos e improvisación”, insistiu Iglesias, que recordou que a Xunta “mantivo 347 funcionarios en postos excepcionais sen concurso, ata o punto de que foi condenada pola Xustiza”.
Nese senso, a portavoz socialista de Función Pública salientou que a comisión de servizos “é un instrumento excepcional, non ordinario”, que ten como fin dar resposta a urxencias. “E cando o excepcional se converte en habitual, deixa de ser unha solución e pasa a ser un problema”, advertiu.
Patricia Iglesias preguntou “onde está o plan estratéxico de recursos humanos da Xunta” para coñecer cantas vacantes reais hai e cales están cubertas por comisión, entre outros datos, porque “non pode ser que o dereito á mobilidade, á carreira, á conciliación e á promoción dependa da paciencia infinita do persoal”, dixo.
Impacto negativo nos servizos públicos
Para a deputada do PSdeG, todo o anterior ten un impacto directo nos servizos públicos, “por exemplo, nos servizos sociais, con sobrecargas en dependencia, equipos infradotados para atención a menores ou saturación no Imelga para as valoracións”. “E mentres, a reposta non é reforzar persoal estable, senón externalizar”, censurou.
Iglesias sinalou, por outra banda, os efectos dese desorde sobre a igualdade. “Nun corpo amplamente feminizado como é o dos servizos sociais, a discrecionalidade na adxudicación das comisións de servizos nos postos de niveis máis altos non é neutra”, afirmou.
Fronte a ese “modelo”, reclamou “transparencia fronte a discrecionalidade, planificación fronte a improvisación, estabilidade fronte a precariedade e igualdade fronte ao nomeamento a dedo”.