Pachi Vázquez ve o adianto electoral "perfectamente calculado para conseguir rendibilidade electoral" ante a perda da maioría absoluta

Pachi Vázquez ve o adianto electoral "perfectamente calculado para conseguir rendibilidade electoral" ante a perda da maioría absoluta

Pachi Vázquez ve o adianto electoral "perfectamente calculado para conseguir rendibilidade electoral" ante a perda da maioría absoluta

Colleulles por sorpresa o adianto electoral?

Non é un adianto técnico, é un adianto calculado; é normal que un goberno como o vasco, en minoría, convoque unhas eleccións, pero é moi difícil de explicar que un goberno como o galego, con maioría absoluta, adiántaas seis meses.

Non é un adianto inocente, está calculado para levar ás urnas a todos os galegos antes de graves medidas que Rajoy vai aplicar, sobre todo a pensionistas e traballadores públicos e interinos.

É un adianto calculado para conseguir unha rendibilidade electoral que pasa fundamentalmente por evitar que as urnas se abran tras unhas medidas moi graves para a economía de Galicia e dos galegos.

É a prerrogativa que ten o presidente, pero está calculado ante un goberno que xa pasou á baixa esa maioría absoluta que ten neste momento.

Non lles beneficia aos socialistas galegos ese adianto?

O que lle interesa aos socialistas galegos é que os cidadáns falen, pero que falen sabendo o que está a pasar. Un goberno con maioría absoluta que convoca seis meses antes teno que explicar, xa que no hipotético caso de que gañase habería outra vez maioría absoluta, non hai variacións. Creo que o socialismo galego, que acudimos con ilusión e ganas a estas eleccións, o que queremos é que se saiba a verdade. Que convoque agora, despois ou á marxe, levamos 3 anos buscando acordos no Parlamento de Galicia en políticas de emprego, en materia sanitaria.

Este presidente, este goberno, que sempre dixo que era un abanderado do modelo democrático, xamais admitiu nin unha soa das nosas propostas e agora atopámonos cunha Galicia que, contrariamente ao que di o presidente, que a súa teoría é que Galicia está mellor que España, eu poderíalles demostrar cientificamente que está peor que España.

Ían facer unhas primarias en Galicia no caso de non adiantar Feijóo as eleccións?

Exactamente, temos un modelo de primarias, e onde nós vemos un modelo democrático a dereita di que é porque non hai liderado, pero non, facemos primarias porque cremos firmemente nun modelo participativo. En Galicia levamos, desde o Congreso de marzo, catro congresos provinciais, 300 asembleas locais... por certo, no PP, cando a Feijóo tocáballe facer o seu congreso na primavera, non o fai porque así o decide, e fronte a iso herdan o partido na provincia de Ourense, onde Baltar déixalle o partido ao seu fillo Baltar e de propina dálle a presidencia da Deputación, bendicido todo iso por Núñez Feijóo.

O proceso democrático enriquece, pero cando córtanche o calendario de súpeto tes que ir a outro modelo, polo que este sábado 400 membros do Comité Nacional Galego elixirán o seu candidato con absoluta normalidade.

Dálle forza que nomes coñecidos do socialismo galego, como José Blanco ou Francisco Caamaño, haxan xa dado o seu apoio á súa candidatura?

Somos un equipo, e persoas como Blanco ou Fran Caamaño, como moitos outros que asumirían magníficamente a responsabilidade de encabezar esta candidatura, cando pechan filas estamos xuntos, somos un equipo e defendemos algo que levamos no corazón dáme moitísima forza e moitísimo ánimo.

Eu estou absolutamente convencido de que se abre un espazo de oportunidade e de que o pasado luns cando Feijóo convoca ábrense as portas dun cambio en Galicia.

Definitivamente vai estar alí Rubalcaba verdade?

Si, Rubalcaba asistirá a clausura, previamente faremos o Comité Nacional onde os membros elixirán o que eles queiran e posteriormente, na clausura, vainos a acompañar o noso secretario xeral Alfredo Pérez Rubalcaba.

E a partir do sábado, cando vostede sexa nomeado candidato do PSdeG-PSOE ás eleccións en Galicia, que campaña vai facer? Que ofrece o Partido Socialista ao electorado?

Se me permite, creo que hai unha cousa que é clave na dereita de España e de Galicia, que é que se empeña en colgar o custo desta crise en quen non ten culpa dela. Creo que imos no camiño equivocado con esas medidas coas que o PP quere saír da crise cunha visión neoliberal, espremendo a uns pensionistas como os galegos, que cobran 604 euros ao mes, cobrándolles os medicamentos, espremendo aos pacientes -eu son médico e vexo que se lles recortan prestacións e dereitos-, espremendo aos estudantes e aos parados.

Nesta crise non nos mete o noso modelo sanitario nin o noso modelo educativo, métenos un sistema financeiro desbocado cun modelo especulativo, e mentres tanto vemos que a dereita, en lugar de ir a un modelo de novas fiscalidades, de xustiza redistributiva, espreme aos que xa non teñen case nada.

Iso é o que vai cambiar en Galicia, imos apostar claramente por darlle a volta á xestión da saída da crise, hai que ir a un modelo de fiscalidade distinto, cargando os maiores ingresos aos que máis teñen: impostos á banca, a grandes patrimonios, aumento dos tramos máis altos do IRPF no tramo autonómico, fiscalidade a grandes áreas comerciais e xerando maiores ingresos redistribuíndoos en algo moi elemental, como é crear emprego nunha economía produtiva, non nunha economía especulativa, e blindar os alicerces da nosa sociedade, como son a sanidade, a educación e a dependencia.

Sei que soa moi fácil e en realidade é moi difícil, pero ese é un concepto que temos claro, desta crise non se sae espremendo aos que xa non teñen case nada, desta crise empezaremos a saír cando levantemos a cabeza e apostemos por unha innovación, por tecnoloxía, por ser competitivos nunha economía produtiva e, desde logo, facerlle pagar os pratos rotos a eses grandes trust de modelo financeiro que nos meteron nisto.

Con relación ao copago, en Galicia houbo menos aforro, iso é certo, pero noutras comunidades rexistrouse unha cifra do 23,9, que é o que aforrou a sanidade con ese copago en venda de medicamentos

Perdoa, pódese aforrar moito máis se pechamos os consultorios e os hospitais. Por iso creo que ese é un aforro enganoso, xa que temos a sanidade máis barata de España e a máis eficiente, que ademais non é culpable desta crise, temos uns profesionais sanitarios magníficos.

Podemos concertar modelos de aforro, pero cobrarlle aos pensionistas os medicamentos, á parte dunha crueldade é ineficiente en termos económicos, cobrarlle en Galicia os medicamentos a 700.000 pensionistas coas pensións máis baixas de España vai reportar 33 millóns de euros nunha sanidade que custa 3.500 millóns de euros e, sobre todo, nun orzamento da Xunta que ten 9.000 millóns de euros.

Non haberá de onde sacar 33 millóns de euros sen que llos teñamos que cobrar á xente que está ao límite? Eu creo que é un camiño equivocado, esa obsesión por un déficit cero coa que podemos chegar en España a un déficit cero e 8 millóns de parados, podemos atoparnos en Galicia cun déficit cero e 500.000 parados. Os gobernos non están para estar en déficit cero, están para que a xente viva con dignidade e respectemos os nosos dereitos sociais.

Creo que o que hai que levar o déficit e controlalo moito, pero até onde non xera paro e recesión.

Acabámolo de ver en Cataluña, que espremeu todos os sistemas sociais (sanidade, educación...- resolveu a súa crise económica) Non, porque o problema non está aí, é moito máis profundo e trátase dun cambio do modelo económico.

A saída fácil neoliberal de acabar con todo o público non é a adecuada, é cortoplacista, para contentar a uns mercados que neste momento están a ruxir permanentemente, pero é máis profunda, se cadra máis difícil, hai que ir a un cambio de modelo económico, pero hai que ir tamén ao que nos diferencia doutros países. Somos diferentes porque temos un Estado Social que nos garante vivir con dignidade. Hai que facer economía, pero non podemos renunciar e á primeira cargarnos a sanidade e á educación públicas.

O PP ten maioría absoluta por un deputado, pero tamén é evidente que o PSdeG-PSOE por si só non pode gobernar en Galicia, e que a coalición co BNG non acabou ben. A alternativa que ofrece o PSdeG-PSOE hoxe en día vai poder convencer aos galegos de que van poder facer un goberno que dure catro anos e sexa solvente ou imos ir a unha situación, se o PP perde a maioría absoluta ?o que é moi posible- dunha certa inestabilidade gobernamental?

Hoxe en toda España os gobernos de coalición están á orde do día, e vaia coalicións, se me permites. En Estremadura o PP está a gobernar en coalición con IU nin máis nin menos, tamén hai coalición en Andalucía ou na propia Cataluña, onde non está en coalición pero depende de apoios puntuais. Tamén no País Vasco, en Asturias... creo que nun modelo democrático temos que afacernos aos modelos de coalición. Por certo, como na maior parte de Europa e do mundo.

Ese mantra que repite a dereita de que as maiorías absolutas son boas cando as teñen eles pero son malas cando non as teñen creo que temos que descartalo. Eu fun conselleiro de Medio Ambiente durante o goberno anterior, e creo que hoxe todos os galegos saben que foron catro anos de crecemento, de desenvolvemento, de apontoar as políticas sociais, aínda que a última hora píllanos a primeira onda da crise e perdemos un deputado, e ti explicáchelo moi ben: goberna o PP gañando por un deputado, e estou completamente convencido de que vai deixar de gobernar o PP nas próximas eleccións.

E a coalición vai ser fácil?

Cos tempos que corren, as coalicións nin son fáciles nin son fáciles as maiorías absolutas. Que lle pregunten ao señor Rajoy, que está a gobernar cunha amplísima maioría absoluta e está nun sen vivir permanente.

Hoxe a política non é fácil, é unha política nun momento de retracción social e económica, onde creo que máis que nunca fan falta políticos con sensibilidade social, coñecementos económicos, que coñezan perfectamente todo o que é o público.

Á dereita a palabra público prodúcelle ronchas. Esa obsesión con cargarse toda a educación pública, a sanidade pública, os concelleiros, os parlamentos. A última a do presidente Feijóo, que menos mal que esa trampa dun mes antes das eleccións reducir o número de deputados para fortalecer as súas posibilidades, no fondo o que demostra é unha falta de respecto total aos modelos democráticos. Non se poden cambiar as regras do xogo sen un certo consenso.

Eu defendo claramente o público, creo que nos fai falta como cidadáns que sexamos tremendamente esixentes cos políticos, pero temos que pór a xente cuxa obsesión non sexan os números, sexan as persoas; eu para que me saian as contas poño a un contable e arránxoo. Que non hai diñeiro? Pecho o hospital. Pero non, un bo político non é o que pecha hospitais, é o que mantén hospitais en momentos de dificultades.

Hai moita xente que o temos claro, e eu realmente teño moita ilusión pero creo que represento por centos de miles de galegas e galegos que estamos a esperar unha oportunidade para cambiar isto.

Eu quería saber se vostede era seguro o candidato se non houbese eleccións anticipadas, porque a perspectiva desde Madrid era a dunha profunda división sobre o seu candidato electoral, e se esta anticipación electoral favoreceulle porque non poden ir a primarias pero vostede vai ser o candidato. En segunda parte, non me quedou claro se aceptaría ser parella de baile do PP, porque creo que a relación co BNG ao PSOE deulle máis quebradizos de cabeza que outra cousa.

En primeiro lugar, eu presenteime ás primarias co convencemento de que ía ter o apoio dos socialistas galegos. Teño un dato que non é menor, que é que no mes de marzo celebramos un Congreso onde outros compañeiros, como Pepe Blanco, digamos que estaban na outra parte e eu gañei ese Congreso e son o secretario xeral elixido por maioría dos socialistas galegos fai tres meses.

Que ía gañar as primarias? Pois eu imaxínome que si, e outros compañeiros crerían que eles tamén as ían a gañar.

En calquera caso, para nós, para os socialistas galegos, as primarias non son un drama. A min me enorgullece ver como onte, todos os compañeiros que podían ser adversarios, no minuto uno saen apoiando ao seu secretario xeral e ao PSdeG-PSOE, esa é a grandeza dun partido como o socialista, onde sabemos discutir pero ao mesmo tempo sabemos pechar filas.

Na segunda pregunta, pódoche dicir con absoluta rotundidade: nós nunca apoiaremos ao PP, nunca. Cremos en algo completamente distinto, un modelo radicalmente distinto do que está a expor o PP, este modelo neoliberal sen concesións que cre que a culpa de todo téñena os que necesitan protección.

Por tanto, que pode darse? É certo que tampouco imos facer un pacto a calquera prezo. Pode darse hipoteticamente que o PP non teña a maioría absoluta e sexa difícil atopar acordos con outras organizacións. O normal, gobernamos co BNG nun número importantísimo de cidades, vilas e pobos galegos. Somos dous partidos de esquerda, digamos a nivel internacional como esquerda socialista e esquerda nacionalista, e o normal é que fagamos todos un esforzo para pór en común un programa que saque adiante este país desde unha visión social.

Quédame unha pequena dúbida, aventuras como as de Mario Conde e destes fillos herdeiros van chegar a algo?

Creo que vivimos momentos moi difíciles. Ás veces alentado pola deterioración dos grandes partidos. Feijóo non convoca o Congreso galego cando lle toca porque non se fía do PPdeG, singularmente do PP de Ourense e de Baltar. Que existe unha afinidade ?imos deixalo en amplísima- entre Baltar Jr e Mario Conde é un feito científico. Que Mario Conde vai tentar ou ben presentarse ou ben conseguir algo a cambio de non presentarse para non deteriorar as filas do PP sabémolo todos en Galicia.

Como vai acabar iso? Pois como calquera transacción comercial. Isto é unha transacción comercial pura e dura.

De todas as maneiras creo que hai unha gran corrente: as manifestacións nas cidades galegas, no naval, na pesca, no sector lácteo... máis aló desa imaxe mediática que eu lle recoñezo a Feijóo, que consegue trasladar sempre fóra de Galicia, dentro de Galicia isto está a ferver, isto está moi quente coa sanidade, educación, cos grandes sectores estratéxicos moi afectados, moi desgustados, e un presidente que chegou fai tres anos e medio prometendo que acabaría co paro en 45 días e que tiña varitas máxicas, con todo o respecto, tres anos e medio despois, creo que mesmo se cargou o sistema financeiro galego, non quedan nin rastro das dúas grandes caixas galegas, o Banco de España é titular do 93 por cen deste banco que foi obsesión e proclama permanente de Feijóo. O naval e todos os sectores están en situación difícil, o propio Plan Eólico, un elemento diferencial que tiña Galicia ?somos punteiros en enerxía eólica- acábase de producir un ERE co despedimento de todos os traballadores de Gamesa, empresa que era a pioneira do eólico galego.

Non hai un só motivo de tranquilidade, cada vez que ouzo dicir que Galicia está mellor digo non, perdón, Galicia está moito peor, o paro crece en Galicia na época de Feijóo un 70 por cen mentres en España crece un 42 por cen.

Máis aló de proclamas e soflamas estamos a pasalo moi mal, estamos nunha crise dificilísima da que en absoluto é fácil saír. Pero paréceme absolutamente impúdico que vaiamos por aí presumindo, porque os galegos están a ouvir ao seu presidente presumir diso e estano pasando fatal. Eses 300.000 galegos no paro non dan crédito ao que están a ouvir.

32641281A

Artigos relacionados

1 Comentarios

  1. Carlos Gey
    Agosto 29, 2012 a 18:04

    Boa entrevista. Con respostas claras e mensaxes positivos aínda que recoñecendo a dificil situación actual. Prudente ao mesmo tempo que contundente. Creo que é o camiño para chegar de verdade á xente.
    Opinión: Para darlle volta á xestión da crise temos que impedir a maioría do PP e para conseguir este obxetivo, nada fácil, imos depender sobremaneira da campaña a realizar. Unha campaña na que, moi especialmente, se nos presenta o reto de volver a gañar a confianza dos electores. Creo que as liñas trazadas nesta entrevista sinalan a estratexia a seguir, fora de trifulcas e triunfalismos. Os galegos coñecen a realidade na que estamos inmersos polo que non aceptarán que tentemos facelos parvos. Queren escoitar solucións aos seus problemas máis que outra cousa no mundo. Demóslle respostas esperanzadoras ao tempo que creibles. Que perciban un partido unido é imprescindible pero tamén o é que sintan confianza na persoa candidata a encabezar o proxecto que ten por bandeira cambiar a desatrosa situación na que nos atopamos. Con Pachi é posible.
    Presentemos un bo proxecto de goberno, marquemos ben os tempos, coidemos as mensaxes, traballemos duro e será posible volver a gobernar Galicia.
    É necesario que ganemos para o futuro de Galicia pero tamén é moi importante que non perdamos para impedir que a victoria de Feijoo se convirta nun balón de osixeno para as políticas que Rajoy. Creo que esta relación non debe esquecerse na campaña póis ten un significado fácil de entender. Creo que nestes momentos a gran maioría dos galegos non dará o v/b a fórmula que se desprende: victoria do PP en Galicia = apoiar as politicas que Rajoy.

Deixar a resposta

Pechar