Pachi Vázquez: "Os partidos somos herméticos, hai que abrirse á participación"

Pachi Vázquez: "Os partidos somos herméticos, hai que abrirse á participación"

Pachi Vázquez: "Os partidos somos herméticos, hai que abrirse á participación"

Café de Redacción. Xornal de Galicia. (Miguel Pardo) Pachi Vázquez fai autocrítica. E moita. Fala de acabar co localismo, tanto en Galicia como no seu propio partido, e aposta por un socialismo forte máis aló da figura exclusiva dos personalismos “que tan ben lle viña á dereita”. Recoñece que a esquerda ten que recapacitar e que ten “un problema colectivo de modelo” e asume o liderado do PSdeG, agora e no futuro. “Son un corredor de fondo”, asume.

Que análise fai, xa máis en frío, do resultado das eleccións municipais?

Vimos de sufrir un revolcón espectacular. Os militantes estaban moi envorcados, pero non así o resto da xente nin aqueles que decidiron absterse.

Afectoulles moito a crise económica?

Estou convencido de que calquera candidato noso, en condicións normais, tería sacado dous concelleiros máis. Foi unha tormenta perfecta: a dereita mobilízase arredor do PP, mentres na esquerda houbo unha caída tremenda, non houbo trasvase de votos e logo apareceu o movemento 15-M, que propiciou moitos votos nulos e brancos.

E aínda así o socialismo galego resiste mellor que o estatal.

É que en Galicia gobernamos o 75% das capitais de provincia, mentres en Andalucía, Castela A Mancha ou Castela e León, só unha e en Cataluña, ningunha. Pero temos un problema colectivo de modelo, de marca e é unha sinxeleza simplificar en que a culpa é dunha persoa ou federación en particular. Non nos debemos confundir. Temos un problema: a dereita mobilizada non nos vota e a esquerda, ou non nos entende ou non lle gusta o que estamos facendo.

Pero en Galicia o PP arrasa...

A diferenza de votos entre a esquerda (BNG, PSdeG e EU) e o PP é duns 14.000 votos, o que confirma que Galicia, contra todo prognóstico, non é un feudo da dereita. Galicia está cortada en dúas metades: unha parte vota a unha esquerda atomizada e con dificultades para entenderse entre si e outra que vota o PP monoliticamente. E isto prodúcese na maior onda conservadora de Europa. Non é reconfortante, pero hai partido e seguimos vivos.

E que hai que facer para gañar este partido?

A esquerda en Galicia e a esquerda española e europea teñen que repensar moitas cousas. A dereita está encantada porque é agora cando vai aplicar un modelo ideolóxico sen ningún tipo de pudor e sen o complexo que tiña antes.

Como actuará esta nova dereita?

Coloca os focos onde están os cartos. Case o 50% dos orzamentos de España e Galicia vanse na Sanidade e o capital vai buscar refuxio onde está a pasta: en Sanidade e Educación. Van privatizar os modelos e o argumento é claro: o país está en quebra e non podo cumprir o meu programa porque está arruinado. Como dixo a conselleira Farjas, “o resultado do 22-M lexitímanos para facer os recortes sanitarios”. Esta frase é definitoria e tremenda.

Só se centra en recortes o PP?

O PP non ten modelo ningún de xestión. Non consegue nin un bo dato económico. O único modelo de Feijóo é recortar e a miña teoría é que se o PP gaña as eleccións xerais, Feijóo marcha correndo. El está actuando como o ministro de Sanidade dun hipotético goberno de futuro. Cada vez que lle preguntan fala do déficit de sanidade, pero logo di que en Galicia el non debe nada, e é mentira. A sanidade galega está enferma, pero porque se tomou a decisión de recortala. O hospital de Vigo púidose licitar en 378 millóns e licítase en 2.000. Non temos cartos para a sanidade pero si para adxudicar a autovía da Costa da Morte, tres anos despois, á mesma empresa e por 160 millóns de euros máis. Feijóo púxose o traxe de xestor eficiente, pero é un desastre. Dálle igual porque vendeu unha imaxe e ten algún medio que tamén lle fai o traballo.

Está o futuro da sanidade garantido en Galicia?

Á cabeza da sanidade galega está Feijóo, que ten unha obsesión persoal con este tema. Farjas aplica o modelo que lle di o presidente. Ademais, a sanidade vai de mal en peor. O maior crecemento de endebedamento, de aprazamento de pago, de maior recorte de medicamentos e de gasto farmacéutico está en Galicia. Con todo este escenario, eles seguen dicindo que todo vai moi ben. En España non hai antecedentes de privatización de centros de saúde e en Galicia vanse privatizar 19. Eu non sei como vai ser iso, como ir ao Mercadona? Logo Feijóo, sen ningún pudor, di que é o garante da sanidade pública.

E que achegan a esquerda e o PSdeG neste escenario?

A situación é moi complexa, pero creo que podemos achegar cousas e que hai partido. Hai que cambiar moitas cousas en Galicia e farémolo cun elemento indiscutible: en Educación e en Sanidade non recortaremos nin un milímetro. A partir de aí, todo é opinable e cuestionable. O que non podemos é ir ao fácil e recortar os dereitos básicos. Falemos de recortar a verdadeira sangría deste país: 315 concellos, o 90% deles insostibles, as deputacións provinciais... Traballemos para facer un país competitivo e produtivo.

E que hai que facer coas deputacións?

Se fosemos racionais, o primeiro que deberiamos pensar é para que queremos as deputacións. É un organismo preautonómico e orixinalmente estaba ben pensado porque garantía a cidadáns de pequenos concellos os dereitos básicos, pero nun Estado centralista. A partir de aquí imos creando novos elementos administrativos que se superpoñen e hai que racionalizar as administracións.

Eliminámolas sen máis?

O desafío non é só que desaparezan, senón que os cidadáns teñan os mellores servizos ao menor custe. Hai que redefinir a rede administrativa. Non esquezamos que se as suprimimos, non hai que deixar de dar os servizos que aínda están a dar.

Fala de futuro, pasa este futuro do socialismo galego por Pachi Vázquez?

Eu son o secretario xeral responsable de todo e, sobre todo, do futuro. Son un corredor de fondo e non lle teño medo á política nin ao futuro, pero este non é un proxecto meu, senón colectivo.

O 22-M fíxolle cambiar o discurso ao PSdeG visto os acordos aos que chegou co PP na última semana?

Cámbialle o discurso ao PP, que pasa de non querer acordo ningún a pactalos. Nós xa llos propuxéramos antes, pero nunca querían. O acordo sobre a Crtvg é clave para o noso país, pero a lei de equilibrio orzamentario é de perogrullo, é moi difícil votar que non a iso.

A reforma da Crtvg non foi sen tempo.

O Goberno de coalición cometeu grandes acertos e tamén erros. O maior erro, para min, foi non deixar uns medios públicos plurais e transparentes e iso cargarémolo moitos anos. Agora estamos pagando esa penitencia. Facer oposición en Galicia así é moi difícil.

Véselle desesperado coa dificultade para facer oposición.

O do PP é inédito porque nunca ten culpa de nada. Co caso de Sogama é incrible, agora resulta que eu teño un problema, cando eu botei os dous imputados que logo readmitiron eles. Cando deteñen o do Igape, resulta que é Fernando Blanco o da culpa. Inculpan a dous directores xerais por abuso de poder e a culpa é de Unións Agrarias... Que me queda, queimarme ao bonzo ante o Parlamento? Se nun pleno falas cinco minutos e o fas ben, a TVG espera ao final para preguntarche pola redución das pensións e esa resposta é a que sae na televisión. É unha guerra desigual e temos un grave problema. Sempre escribe a historia o que gaña. É horroroso, un disparate.

A alternativa en Galicia pasa polos acordos das forzas progresistas. Que saúde teñen eses acordos?

O BNG, o PSdeG e, ollo, tamén EU, temos a responsabilidade de non defraudar a xente que nos vota e ser capaces de darlle estabilidade aos nosos gobernos, por riba dos nosos intereses. Houbo problemas, no noso caso en Moaña, ou en Fene, onde o BNG permitiu gobernar á dereita en minoría. Aínda así, hai vontade de acordo.

Tamén no BNG?

A dirección do BNG está nunha postura absolutamente favorable á busca de acordos. Levo varios días cun diálogo moi fluído e só teño palabras de agradecemento cara á busca de estabilidade que me amosou o Bloque.

Como é a súa relación co portavoz do BNG, Guillerme Vázquez?

Eu coñezo moito a Guillerme Vázquez e a Guillerme non lle fai xustiza a imaxe que hai del. É un político moi formado, cunha gran capacidade persoal, ocorrente, irónico e cunha retranca espectacular. Logo, as súas accións son as que son. Dito isto, o mellor que ten o BNG non son Guillerme, Paco Rodríguez ou Jorquera, senón que hai entre un 15 e un 18% dos galegos que se consideran nacionalistas e que van respectar ese movemento. Se aínda por riba acertas cunha persoa que lle dá un plus, mellor. A miña relación con Guillerme é moi respectuosa.

Como analiza a desfeita electoral socialista na provincia da Coruña?

Hai varios factores, pero hai algún detalle que temos que analizar. Onde houbo unha política belixerante co PP, aguantamos o tipo, como no caso de Vigo ou Ourense. Na Coruña evitamos a colisión coa dereita que nos atacou seguido, e en Santiago, onde perdemos por 18 votos, é certo que hai un electorado tradicionalmente conservador. En Ferrol tivemos unha baixada importante.

Arranxarase a división interna no 
PSdeG coruñés?

Hai un grupo de xente que fala nos medios e cando chega ao comité provincial prega. Eu xa non lle fago caso máis que aos órganos do meu partido. Pegarlle tiros desde unha ventá a todo o que pase é moi fácil. Agora mesmo, atacar o PSOE é moi fácil, non tes máis que levantar o dedo e verás unha morea de medios, algúns encantados, para facer leña da árbore caída, pero iso non é ser socialista. Ser socialista é ir a unha ­asemblea, analizar, profundar e acertar, e non é fácil acertar.

Que lle parece a postura de Francisco Vázquez con Javier Losada?

Eu non entendo esa postura, non a entende. Levo días intentando entender algo, pero non o logro, non son capaz.

Vostede teima na idea dun PSdeG forte máis aló de localismos e personalismos. Conseguirao?

O socialismo galego sempre se caracterizou por ter personalidades singulares fortes e unha estrutura feble. Era un modelo que lle ía ben á dereita. Paco Vázquez e Xerardo Estévez eran moi listos, pero os socialismo non valía. O meu modelo é totalmente distinto porque o que ten que ser forte é o socialismo galego. Temos que ter unha estrutura urbana moi potente, e temos que ser como este país. O partido que non se parece ao país nunca gaña. Hai que ter unha estrutura forte en cada concello e en cada asociación de veciños. A forza do PP está precisamente niso, en que teñen unha base social enorme, sexa quen sexa o líder. Por todo isto creamos unha escola de dirixentes pola que xa pasaron mil militantes. Conseguir que o socialismo galego teña opinión e debate e a traslade a Madrid.Aínda máis da que ten.

Vostede impúxose no PSdeG aplicando o principio de ‘unha persoa, un cargo’ e a pesar das críticas internas. Custoulle moito tomar a decisión?

A crueldade é que hai que aplicalo a persoas de gran valía, pero debemos ser coherentes porque esa foi unha decisión dun congreso. Se te presentas a unhas eleccións é para gañalas ou para perdelas, pero non lle podes dicir aos cidadáns que se perdes, marchas. Vivo a sensación dolorosa de que Barcón ou Leiceaga teñan que elixir, pero creo que ninguén pode estar en dous sitios á vez. Despois das xerais, non haberá ningún socialista en dous cargos, ningún.

Dará acabado vostede co localismo? Acabarase a Galicia dos tres aeroportos?

Eu non acepto a palabra localismo. Galicia é o que é, a suma das nosas identidades territoriais. Eu non quero unha Galicia única, eu quero a que teño e quero xestionala ben para optimizala. Significa iso que temos que suprimir algún aeroporto? Pois non, porque igual non teriamos que telos construído. Agora non se poden pechar. É normal ter un porto exterior e outro na Coruña? Pois non. Dito isto, o que máis me motiva na política é capaz de ofertar algo que cando a xente o escoite pense que lle soe ben. Non quero máis seguidismo neste país.

Como venderá Feijóo a bancarización da caixa e achegada de Castellano?

Vaino vender magnificamente, pero é xusto o contrario do que vendeu hai seis meses. De súpeto, resulta que construímos a caixa de menos ratio, menos core capital de toda España. Dixo que co modelo de caixas acabaríase por riba do seu cadáver, e xa ven... Cando eu anunciei aquí en Xornal que iamos a un modelo de bancarización tiven que escoitar de todo. Castellano concita 
unhas unanimidades, o que é moi positivo, pero para facer todo o contrario do que dixo sempre Feijóo.

Que achega Castellano a NCG?

Pode xerar unha achega económica e unha confianza dos mercados, pero o momento que se ven enriba é moi duro para o sistema financeiro galego. A caixa ten unha débeda, só co Banco de España, duns 3.600 millóns, polo que sacar a caixa de ese escenario é complexo. Quen pode conseguir sacala disto? Pois posiblemente Castellano. E non é un tema menor que xere un acordo norte-sur, que lle valla a Caixanova e a Caixa Galicia e que non haxa desconfianza. Vaise a un criterio despolitizado e moi economicista, xusto o contrario do que dicía Feijóo.

Está satisfeito o PSdeG coa chegada de Castellano?

Queda un itinerario moi difícil, pero para o PSdeG é satisfactorio porque apareceu unha persoa respectada no mundo das finanzas, que xera consenso e que é pouco influible e manexable. Ten un desafío espectacular por diante e todos deberiamos achegar o noso.

É partidario de que se adianten as eleccións xerais?

Cando se adiantan unhas eleccións sempre é un fracaso. Neste momento o que non lle fai falta a España é iso. Outra cousa é que de súpeto ocorra algo grave, pero senón sería unha especie de rendición. Entendo que ás veces dea ganas de acabar con todo, sobre todo cando tomas decisións durísimas ante a insolidariedade absoluta da dereita, sentada nunha butaca, fumando un puro e con premio electoral... É duro, pero a responsabilidade é acabar a lexislatura.

A esquerda ten un problema. Como se soluciona?

O problema da esquerda é que non só non está mobilizada, senón que está desorientada. Temos un problema de modelo. Empezamos sendo un modelo de clase obreira, xiramos ás clases medias e de súpeto, nin unha nin a outra. Estamos no medio do río e hai que decidir cara a onde nadar. Ese é o gran problema. Quen desertou en masa do noso electorado foi a clase media.

E de súpeto xurdiu o 15-M. Que lle parece ese movemento?

Respéctoo, pero ollo porque eu só coñezo dúas maneiras de gobernar un país: ou gobernado polos políticos ou polos militares. Iso de darlle leña ao político é moi fácil e logo estrañámonos que pasen as cousas que pasan. Se xa o fan desde a radio e as televisión... Como se pode gobernar un país sen políticos? Stéphane Hessel non di na súa obra que haxa que tirarlle ovos aos políticos, senón que hai que participar na política. A grande eiva da política e dos partidos, tamén do noso, é que non soubemos abrir canles de participación para que a xente transmita as súas inquedanzas. Somos partidos moi herméticos. Hai que abrir canles de comunicación á xente descontenta, pero coidado con rirlle as grazas a quen ataca en nome da democracia á democracia.

Pero ve positivo o 15-M?

O 15-M foi un xoguete mediático marabilloso e o que me interesa deste movemento é que é un berro dunha parte da sociedade que precisa que alguén fale con eles. E hai que facelo, pero eu non defendo que as decisións para rexer a sociedade sexan asemblearias.

A desfeita socialista nas eleccións non foi un aviso suficientemente claro.

Nós falabamos dunha cousa e a xente estaba preocupada, fundamentalmente, do emprego. Falabamos dos parques saudables, das rúas... Era un modelo para hai cinco anos. Só queda un futuro: blindemos os dereitos básicos e a partir de aí, intentemos cambiar o modelo económico. Aos cidadáns, o resto agora non lles importa case nada. A dignidade comeza cando hai traballo

32641281A

Artigos relacionados

Deixar a resposta

Pechar